MOMČILO MILINOVIĆ, dipl. inž, dopisni član AINS od 2004., rođen 18. avgusta 1954. godine u Beogradu.

Osnovno i srednje školovanje završio je u Beogradu do 1973. godine, kada se upisuje na Mašinski fakultet Beogradskog univerziteta.

Diplomirao je 1978. godine na odseku za aerokosmotehniku.

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Diplomski rad odbranio je iz oblasti sagorevanja u raketnom pogonu na Katedri za mlaznu propulziju.

Poslediplomske studije na Mašinskom fakultetu u Beogradu upisane su 1982. godine na grupe za aerokomotehniku, odsek za raketni pogon i pogon letelica.

Profesor Milinović u emisiji Odmotavanje 003:

U međuvremenu, nakon studija, završava Školu rezervnih oficira tehničke službe na Vojnotehničkoj akademiji u Zagrebu (Odsek za naoružanje).

U toku rada na projektu magistarskih studija bavio se novom teorijskom i eksperimentalnom propulzijom i pogonom leta u oblasti raketne i projektilske tehnike, Magistarski rad odbranio je 1984 god. na temu „Principi proračuna i metodologija projektovanja raketnonabojnomlazne pogonske grupe sa čvrstom pogonskom materijom“ na Mašinskom fakultetu u Beogradu.

Doktorsku disertaciju realizovala je na Univerzitetu „Purdue“ u Vest Laffaiette, Indijana, SAD, a odbranio je na Mašinskom fakultetu u Beogradu 1990. godine. sa temom „Prilog proučavanja procesa mešanja i dogorevanja u komorama raketnonabojnomlazne pogonske grupe“.

Kraće vreme, u periodu od 1979. do 1980. godine proveo je na radu u Vazduhoplovnotehničkom institutu u Žarkovu, a odmah posle u Vojnotehničkom institutu Kopnene vojske Jugoslavije u Beogradu, gde je održana 20. septembra 2009. godine, sve do 19. sistema istraživanja. projekta raketne tehnike, kao i NVO.

U toku rada u VTI-KoV, na zadacima realizacije specijalne tehnike i vojnih tehnologija, obavestio je više stručno-poslovnih specijalizacija, jednu u francuskoj raketnoj industriji“, za kompaniju „MATR SSSR-a“, za saradnju sa dvema u SSSR-u. eksperimentalni deo doktorske disertacije za potrebe zadataka NIR-a u Vojnotehničkom institutu.

Od oktobra 1992. godine zaposlen je na Mašinskom fakultetu u Beogradu, sa punim radnim vremenom, u nastavnom zvanju vanrednog profesora, a od 1998. i u funkciji je šef Katedre za vojno-fakultativno mašinstvo i predsedništvo.

Godina 2001 izabran je za redovnog profesora Masinskog fakulteta u Beogradu sa punim radnim vremenom i počasnog profesora Vojne akademije na predmetima upravljanja raketnim i klasičnim naoružanjem.

Najistaknutije naučne i stručne rezultate postizovao je u oblasti raketnih tehnologija, sistemskog projektovanja specijalnih komponenti podsistema i sistema NVO, razradi i razvoju posebnih nameničkih tehnologija i proizvoda, metoda istraživanja i naučnih sistema, metoda istraživanja i istraživanja, pitanja kao i relevantna pitanja: konsultacije kao i relevantna pitanja. gasova, specijalni problemi primenjene aerodinamike, balistika, sagorevanje baruta i eksplozivnih materijala i njihove tehnologije, promena toplote i mase u visokotemperaturskim i visokoenergetskim sistemima, kao i integracionih studijskih i hemijsko-tehničkih tehnologija.

Matična stručnost vezana je, dakle, za specijalne namenske tehnologije i proizvode, kao i tehniku i tehnologiju raketnog i klasičnog naoružanja i Sistema upravljanja vatrom i gađanjem.

Pre odlaska na naučnoistraživački rad u SAD, upućuje se u profesionalnu Vojnu školu stranih jezika (engleskog), u okviru koje stiče obrazovanje za konverzaciju i najviši profesionalni rad u struci na engleskom govornom području. Obuku za ruski jezik realizuje se kroz rad u okviru specijalnih stručnih poslova u VTI i u toku projektno-razvojnih i konsultativnih borbi u SSSR-u.

U periodu 1990.-1993. godine biran je za predsednika Jugoslovenskog komiteta za eksplozivne materije (strukovnog udruženja profesionalaca i eksperata specijalne tehnike i tehnologije).

Bio je klan mešovitih komiteta za naučno-tehničku saradnju Jugoslavije i Rusije i Saveta za ekološku zaštitu, kao i Odbor za namenu industrije Privredne komore Srbije.

Autor je preko 220 naučnih, stručnih i profesionalnih radova, monografija i udžbeničkog materijala, elaborata, studija, recenzija, mišljenja i konstruktivno-tehnoloških dokumentacija.

Svešteni je istraživač dokumenta i dela Nikole Tesle, a u periodu od 1998. godine do 2000. godine i izabrani predsednik Upravnog odbora istočnog Muzeja u Beogradu.

Organizator je i rukovodilac Centra za razvoj proizvodnih programa u imenskoj industriji, osnovanog od strane Ministarstva za nauku i tehnologiju Republike Srbije, na Mašinskom fakultetu.

Govori ruski i engleski jezik, oženjen je, otac dvoje dece, živi i radi u Beogradu.

Borba.Info

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE