Nedavno otkriće nacističke prošlosti dede Analene Berbok pokrenulo je pitanja o njenom zalaganju. za mir a ujedno i o zalaganju za izvoz oružja.

Kako se navodi, njen deda je službovao u Vermahtu i dobio krst za ratne zasluge u Blidu.

Ocenjuje se da se Berbokova nalazi u kritičnom trenutku u svojoj političkoj karijeri.

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži Vkontakte

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

U otkriću koje je izazvalo šok u političkom pejzažu Nemačke, deda ministra spoljnih poslova Analene Berbok, Valdemar Berbok, identifikovan je kao oficir Vermahta i nepokolebljivi nacionalsocijalista koji ne samo da je čitao “Majn kampf”, već je i odlikovan najvećim vojnim ordenom, Krstom za ratne zasluge sa mačevima 1944.

Berbokova, koja je ranije govorila o ratnim iskustvima svog dede, nikada nije pominjala njegovu nacističku pripadnosti i o tome je nedavno prvi detljano pisao “Bild”.

Ko bi rekao da je deda Ministarke spoljnih poslova Nemačke Analene Berbok bio odlikovani nacista?!

Waldemar, kako se zvao deda liderke Zelenih, odlikovan je 1944. najvišim tada nacističkim ordenom za verno služenje Hitleru, otkrivaju novi pušteni dosijei a prenosi Bild. pic.twitter.com/APRPbSNBsz

— Mario ZNA (@MarioBojic) February 9, 2024

Vojna karijera Valdemara Berboka počela je 1937., kada se pridružio Vermahtu.

Prema “Bildovom” izveštaju, on je svim srcem njegova privrženost nacističkom cilju nagrađena je 1944. Krstom za ratne zasluge sa mačevima, počastima koja se dodeljuje onima koji su pokazali izuzetnu službu i požrtvovanost tokom rata.

Uprkos prošlosti svoje porodice, Analena Berbok, istaknuta ličnost nemačke Zelene partije, bila je uporni zagovornik mira i razoružanja.

Manifest njene stranke iz 2021., čak je obećao da će zaustaviti evropski izvoz oružja u ratne i krizne zone.

Međutim, otkako je preuzela ulogu ministra spoljnih poslova, ona je zauzela intervencionistički stav, zalažući se za isporuke oružja Ukrajini, usred sukoba sa Rusijom.

Odgovarajući, na izveštaj “Bilda”, Kancelarija Berbokove je izdala saopštenje u kojem se tvrdi da ministarka spoljnih poslova nije bila upoznata sa sadržajem dokumenata koji detaljno govore o nacističkim udruženjima njenog dede.

Saopštenje, međutim, malo pomaže u rešavanju neslaganja između Berbokovog zalaganja za mir i njenog nedavnog zalaganja za izvoz oružja.

Upotreba fraze “nije bio svestan” u izjavi takođe “podiže obrve”, jer “Bild” ističe da se takav jezik često koristi da bi se zamaglila istina, kada se radi o teškim porodičnim istorijama.

Sama Berbokova za kratko vreme se promenila, od zagovornika mira u zagovornika izvoza oružja.

Neki tvrde da je njena porodična istorija trebalo da je učini osetljivijom na posledice rata i ulogu izvoza oružja u podsticanju sukoba.

Drugi tvrde da njen novi stav odražava pragmatičan pristup geopolitičkoj stvarnosti današnjeg dana.

Kako će unuka dalje?

Nakon ovog otkrića, Analena Berbok se nalazi na kritičnom raskršću.

Da li će nastaviti da se zalaže za intervencionizam ili će preispitati svoj stav u svetlu prošlosti svoje porodice?

Samo će vreme pokazati, kako će se odvijati ovo poglavlje političke istorije Nemačke – ostavio je “Bild” pitanja otvrenim.

Borba.Info

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži Vkontakte

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Originalno otkriće Tarimskih mumija

Švedski arheolozi otkrili su dobro očuvane drevne kavkaske mumije, u Sinđijangu 1934. godine, koje su po sušnoj depresiji nazvane Tarim.

Do kraja 20. veka, groblja povezana sa ovom populacijom praktično nisu proučavana.

Iskopavanja tokom 1990-2000-ih otkrila su brojne ostatke ljudi, koji su živeli oko 2100-200 pne, čija su tela prirodno mumificirana.

Samo u groblju Sjaohe, arheolozi su uspeli da pronađu 350 sahrana, od kojih je 190 opljačkano ili uništeno.

Karakteristike tarimskog stanovništva

Stanovništvo Tarima se bavilo produktivnom privredom, uzgajanjem goveda i sitnih preživara i uzgojem nekih useva, na primer, pšenice ili ječma, uprkos veoma ograničenim teritorijama za to.

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Očuvanje organskih materijala omogućilo je da se sazna da su Tarimci znali da prave obojene vunene tkanine, da prave sireve i da ih koriste, uključujući i pogrebni obred, koji se odlikovao dovoljnom originalnošću.

Tako su mrtvi, po pravilu, sahranjivani u kovčezima u vidu drvenih čamaca, a pogrebni alati su često uključivali opojne supstance i drvene faluse.

Hipoteze o njihovom poreklu

Postoje dve glavne hipoteze odakle je stanovništvo Tarima došlo u Sinđang pre oko 4000 godina.

Osnovna pretpostavka je bila da se radi o potomcima stočarskih plemena evroazijskih stepa, koji pripadaju afanasjevskoj ili kasnijoj andronovskoj kulturi.

Prema drugoj verziji, to su bili migranti iz Centralne Azije povezani sa Baktrijansko-Margijskim arheološkim kompleksom.

Prve studije drevne mitohondrijalne DNK nisu donele značajnu jasnoću, a 2019. godine naučnici iz Francuske i Rusije, došli su do zaključka, da Afanasijevi nisu bili povezani sa populacijom Tarima.

DNK studije

Fan Zhang sa Univerziteta Jilin, zajedno sa naučnicima iz Nemačke, Kine, Sjedinjenih Država i Južne Koreje, sproveo je istraživanje drevnog DNK pet ljudi koji su živeli oko 3000-2800 pre nove ere u Džungarskoj depresiji i 13 ljudi koji su živeli oko 2100-1700 godina pre nove ere u Tarimskom basenu.

Ukupno, paleogenetičari su uspeli da sekvenciraju kompletne genome u 18 od 33 slučaja.

Pored toga, deset novih radiokarbonskih datova dobijeno je korišćenjem masene spektrometrije akceleratora.

Najstarija populacija Sinđianga

Ispostavilo se da najstarija populacija Sinđianga formira nekoliko odvojenih klastera.

Pokazalo se da su džungarski pojedinci sa lokaliteta Ajituohan i Songšugou, koji se nalaze u blizini Gornjeg Altaja genetski bliski Afanasjevcima, a uzorci sa lokaliteta Nileke razlikovali su se od njih po nešto većoj sličnosti sa populacijom Tarim.

Poreklo Tarimskih mumija iz Sjaohea i Gumugoua

Ispostavilo se da su tarimske mumije iz groblja Sjaohe i Gumugou bliske stanovništvu stepske zone kamenog doba, kao i sibirskom stanovništvu, koje potiče od drevnih severnih Evroazijaca.

DNK Tarimca sa lokaliteta Bejfang, prema genetičarima, bliža je populaciji ranog bronzanog doba iz regiona Bajkal.

Odnosi među populacijama

Naučnici su primetili da postoji bliska veza između populacije Džungara i Tarima.

Međutim, prvi je dobio značajan genetski doprinos zapadnoevroazijske populacije, a drugi je bio bliži pojedincima, koji su živeli, na primer, na području savremenog Krasnojarska tokom poslednjeg glacijalnog maksimuma (pre oko 17 hiljada godina).

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Model genetskog pedigrea džungarske populacije pokazao se sledećim: 50–70 procenata – Afanasevan, 19–36 procenata – Tarimci, 9–21 procenat – bajkalsko stanovništvo ranog bronzanog doba.

Zaključci na osnovu rezultata

Rezultati studije su pokazali da je Tarim činio homogenu populaciju, uprkos činjenici da su spomenici međusobno odvojeni 600 kilometara pustinjskog terena.

Model genetskog pedigrea Tarimaca je sledeći: 72 odsto su stanovnici planine Afontove u gornjem paleolitu i 28 odsto su stanovnici Bajkala iz ranog bronzanog doba.

Genetski profil populacije Tarima, prema istraživačima, formiran je pre 183 generacije, odnosno pre oko 9157 ± 986 godina, ako je prosečna dužina generacije bila 29 godina.

Dodatna otkrića

Istraživači su takođe analizirali proteome tartara sedam tarimskih mumija, pronađenih u groblju Sjaohe.

Kod svih sedam osoba, naučnici su pronašli proteine ​​specifične za mleko preživara, koji se odnose na goveda, ovce i koze.

Time je potvrđeno da je stočarski način života karakterističan za lokalno stanovništvo, od njegovog nastanka u regionu.

Važno je napomenuti da nijedna od osoba nije imala perzistentnost na laktozu.

Borba.Info

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

“Zasad nema uhapšenih ni optuženih, istraga i daje traje”

Samo prošle nedelje u zapadnoj Kanadi su izgorele četiri katoličke crkve, javlja BBC.

Policija je objavila da su crkve potpuno uništene, dodavši kako požare smatra “sumnjivima”.

Prošlog ponedjeljka izgorele su još dve crkve u istoj provinciji.

“Zasad nema uhapšenih ni optuženih, istraga i daje traje”, rekli su iz policije.

Što je prethodilo paljenju crkava?

Vesti o, prema svemu sudeći, namerno zapaljenim crkvama u Kanadi dolaze nakon otkrića koje je šokiralo Kanadu, ali i velik deo sveta.

Naime, autohtono pleme prošle nedelje je objavilo otkriće novih 750 neimenovanih dečijih grobova na mestu nekadašnjeg internata.

“Istraživanja smo počeli georadarom 2. juna i do juče smo pronašli 751 neobeležen grob”.

Nije jasno koliko pronađenih ostataka pripada deci, rekao je šef zajednice Kovešeš first nejšen (First Nation – starosedeoci, izuzev naroda Metisa i Inuita) Kadmus Delrom.

On je izjavio da je školu vodila katolička crkva, koja je uklonila nadgrobne spomenike.