Srbija je već deceniju i kusur ogrezla u bahatosti, agresiji, rijaliti retorici i vulgarnom nasilju sa pozicija moći.

Može li se normalnost – „Duh Partiznove Arene“, kako je naziva Dragan Bjelogrlić – proširiti i izvan nje?

Da bih pisao o Partizanu, moram nešto reći i o sebi – ljudi, ja sam zvezdaš.

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Međutim, postoje trenuci – istina, vrlo reijtki – kada blijedi i cveno-bijelo i crno-bijelo.

Jedan od tih momenata upravo se odigrava, a Dragan Bjelogrlić ga u novom broju “Vremena“ s punim pravom naziva “Duh Prtiznove Arene“.

Čitalac zna: u pitanju je nezapamćena posjećenost i još fascinantnija atmosfera prilikom utakmica ovog tima u Evroligi.

Naravno, ništa se od toga ne bi desilo bez Željka Obradovića i ekipe ali prave heroje čini publika.

Ukratko: u Areni se pjeva, urla i navija ali nema tučnjava, rasizma, šovinističkog vrijeđana i sličnih sranja, toliko karakterističnih za domaći sport.

Naime, Srbija kroz te utakmice djeluje, kao normalna zemlja, koja posjeduje nešto, što je čini evropskim fenomenom.

Zar je to doista važno?

Negdje ne bi bilo ali ovdje jeste.

Narod je odavno oguglao i svikao na ovu vrstu realnosti.

Vraćam se zato na Partizan.

No, ono u što vjerujem jeste da Srbija sa svim svojim razlikama može postati normalna i demokratska evropska država.

Zbog toga me slabo zanima što će Obradović i ekipa uraditi u Evroligi u odnosu na mogućnost širenja Bjelogrlićevog dobrog duha i van Arene.

Normalnost negdje mora početi, pa makar i na tribinama.

Vreme/MozzartTv/Borba.Info

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE