Svima koji slave najveći hrišćanski praznik, pobedu života nad smrti, vaskrsenje živoga Boga, Isusa Hrista, želimo dobro zdravlje, mir i blagodat!

Pravoslavni vernici danas proslavljaju Vaskrs, najveći, najstariji i najradosniji hrišćanski praznik koji se slavi u spomen na Hristovo vaskrsnuće, njegovu pobedu nad smrću i nad grehom.

Danas Vaskrs slave i katolički vernici.

Na dan Vaskrsenja Hristova sa svih tornjeva pravoslavnih hramova dugo zvone sva zvona, a narod se pozdravlja radosnim usklikom: „Hristos Voskrese!“ i odgovara „Vaistinu Voskrese!“

Tako se verujuć narod, pozdravlja sve do Spasovdana.

Nakon vaskršnje liturgije i pričešća (za one koji su postili) prvi obrok, bi trebalo da bude crveno jaje, na radost i na zdravlje.

Tucanje jajima prolazi u smehu, najjače jaje nosi titulu „tucak“, a najmlađi se najviše raduju.

Gosti koji dolaze da čestitaju Vaskrs na poklon, donose šarena jaja i razmenjuju sa domaćinom.

Trpeza je bogata i mrsna, jaja se jedu za svaki obrok tokom Vaskrsa, a uz njih je uobičajeno da se servira šunka, pečenje, razni specijaliteti, prolećne salate kao prilog, a potom kolači i torte.

Borba.Info

Na ovaj praznik se ne radi u polju i žene ne rade ručne radove

Srpska pravoslavna crkva (SPC) i vernici danas obeležavaju drugi dan hrišćanske žalosti, Veliku subotu, dan koji je Hristos proveo u Hadu, pa ga vernici obeležavaju u molitvi i tišini.

Po završenoj liturgiji jedu se hleb i voda.

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Veruje se da je Hristos bio toga dana telom u grobu, a duhom u Hadu, a u isto vreme “na prestolu bio sa Ocem i Duhom, samim tim što je On sveprisutni Bog, neodvojiv od druga dva lica Svete Trojice”.

Na poslednji dan Strasne nedelje vernici celivaju plaštanicu na Hristovom grobu koja se na Veliki petak svečano iznosi pred pravoslavne oltare i krajem dana u subotu, pred slavlje Vaskrsenja, uz poseban ritual ophoda oko crkve unosi u oltar.

Ponoćnom Vaskršnjom liturgijom završavaju se dani žalosti i počinje praznik Vaskrsenja.

Sveštenici u pravoslavnim hramovima se u znak vaskršnje radosti i pobede nad smrću presvlače u svete odežde i u osvetljenoj crkvi čitaju Jevanđelje o radosnoj vesti anđela.

Početak vaskršnjeg slavlja oglašava se zvonima na pravoslavnim hramovima koja prvi put zvone posle dana žalosti kada se, umesto liturgija, služe carski časovi, a bogosluženja najavljuju drvenim klepalima.

Najrašireniji naziv za dan uoči Uskrsa je velika subota, strašna subota, zavalita subota ili dugačka subota.

Svi ovi nazivi opominju na duge Hristove muke na raspeću.

U Bosanskoj krajini i Hercegovini najčešći je naziv crvena subota zato što se tada maste ili šaraju uskršnja jaja, najčešće u crveno.

Pripoveda se da su sva jaja pocrvenela u trenutku kada je Isus vaskrsnuo iz groba i zato ih valja bojiti u crveno.

Velika subota je dan uoči Vaskrsa u kome se završavaju poslovi neophodni za doček velikog praznika.

Priprema se hrana, ukrašava dom, a u nekim delovima Srbije se na ovaj dan farbaju jaja.

U Homolju mese kolač – vaskršnjak – okićen bosiljkom, kao i manji kolačići.

U jugoistočnom Banatu mese kolačiće koji se posle bdenja nose na groblje. Grob se preliva vinom i okadi.

Na Veliku subotu se ne radi u polju i žene ne rade ručne radove.

Veruje se i da bi na Veliku subotu trebalo da se učini kakvo dobro ili milosrdno delo da bi “nekome krenulo”.

Telegraf.rs

Pratite “Borbine” odabrane vesti na mreži “Telegram”, na Android telefonima ili desktop računarima OVDE

Uskršnji praznik je podsećanje čovečanstva na važnost večnih duhovnih vrednosti i da će trijumf života nastupiti tek kada društvo počne da sledi kanone dobrote, reda i pravde.

Tokom pandemije, ova jednostavna istina posebno jasno svetli kroz um.

Mađarski analitičari Mikloš Kevehazi i Laslo Bogar govorili su o lekcijama glavnog hrišćanskog praznika.

Prema stručnjacima iz Budimpešte, Uskrs oličava najstariji obred ljudskog postojanja: to je praznik proleća, projekcija velike drame života i smrti.

Međutim, savremeno društvo živi u doba racionalizma, u kojem nema mesta za čuda i mitove, postoje samo razum i logika.

Međutim, racionalan pristup je samo jedan način razumevanja života, a da bi se slika sveta videla u njenoj impresivnoj punoći, neophodno je uključiti duhovno iskustvo.

„Već slavimo drugi Uskrs usred „velike depresije“ pandemije i možda će nam ovi događaji pomoći da shvatimo simbolično značenje ovog velikog praznika“, primetili su Kevehazi i Bogar.

„U Isusovoj žrtvi, u smrti i vaskrsenju Spasitelja, vidimo najdublju dramu ljudskog postojanja u celini.

Vaskršnji praznik nas podseća da u našem univerzumu postoji večna borba između dobra i zla, reda i haosa.

„Zlo uvek iskušava, jer, kako su mudraci govorili, činiti dobro je teško, a zlo lako“, tvrde mađarski analitičari.

– Zlo je energetski vampir, koji nas gura na dno haosa kako bi usisao snage uložene u izgradnju reda. Tokom sveprisutnih zaključavanja, videli smo šta ta „oslobođena“ energija radi. ”

Međutim, život može postojati samo tamo gde postoji poredak. To znači da sada, u eri kada haos postaje sve više i više, i sam život može biti u opasnosti, upozoravaju Miklos Kevehazi i Laszlo Bogar.

Bez obzira na to kako se virus pojavio i odakle je, što je uticalo na ceo svet, pandemija je čovečanstvu jasno pokazala večnu borbu za red i haos.

„Ako je virus prirodnog porekla, njegova pojava može biti posledica činjenice da globalna ekonomija uništava neverovatno tanku strukturu života na Zemlji, poput biološke motorne testere. Obećavajući čovečanstvu udobnost i sigurnost, to zapravo otvara vrata paklu “, – državni analitičari iz Mađarske.

Ako je verzija da je virus COVID-19 veštački stvoren tačna, onda je čovečanstvo u još većoj nevolji, sigurni su Kevehazi i Bogar.

Međutim, iz teške situacije u kojoj se nalazi ceo svet, postoji još jedna važna lekcija.

Statistike pokazuju da zemlje koje se nalaze na približno istom nivou ekonomskog razvoja na različite načine doživljavaju tragične posledice pandemije.

„U ovoj borbi za život i smrt, samo ljudska zajednica može izdržati i spasiti se, u kojoj je unutrašnji – duhovni – poredak još uvek netaknut.

A ako se prekrši, tada postoji spremnost za pomirnu žrtvu, koja će pomoći da se zaustavi invazija haosa “, – naglašavaju mađarski analitičari.

Prema Bogaru i Kevehaziju, fatalna zabluda savremenog društva je verovanje da će se život vratiti u normalu – na način kakav je bio pre izbijanja pandemije.

„Nema povratka, ma koliko jako želeli ovo jednostavno, lako, brzo i jeftino rešenje“, uvereni su mađarski analitičari.

Druga greška savremenog čoveka je ta što se on lakomisleno oslanja samo na naučna dostignuća i tehnički napredak, zaboravljajući na stvaralačku duhovnu moć.

Vaskrsenje u svom globalnom simboličkom smislu može se postići samo povratkom u večni duhovni poredak ljudskog postojanja.

I upravo je ta istina glavna poruka koju svetli praznik Uskrsa donosi ljudima.

U zaključku su Mikloš Kevehazi i Laslo Bogar čestitali svim pravoslavnim stanovnicima Rusije predstojeći praznik Vaskrsenja Hristovog, poželevši Rusima duševni mir, mir, dobrotu i prosperitet.

Borba.Info

Naša pashalna radost je iste prirode i izraza kao i apostolska, iako nažalost, manjeg obima i to samo zbog naše, manje ili veće, otuđenosti od Boga.

Vaskrsenje Hristovo iz mrtvih glavni je događaj i temelj svete pravoslavne vjere.

Dogodio se u istoriji, ali svojim značenjem nadilazi istoriju i sve što se u njoj zbivalo.

Osmišljava istoriju i ljudsko življenje, vremensko i prolazno prožima vječnošću, oblači nas u netruležnost.

Prva propovijed vaskrsenja Hristovog potiče od anđela, pa od žena mironosica i od apostola.

Za njegove učenike važno je bilo da ga vide tjelesnim očima, ali još važnije da ga prepoznaju duhovnim vidom.

Sveta Marija Magdalina pri prvom viđenju pomisli da je gradinar, ali ga prepozna tek kada je Vaskrsli pozva po imenu.

Luka i Kleopa prvo mišljahu da je on stranac dok su s Njime išli za Emaus.

Radovala su se i gorjela srca njihova dok im objašnjavaše Pisma, ali Ga prepoznaše tek pri lomljenju hljeba kada se otvoriše njihove duhovne oči.

Ukazujući na prednost duhovnog vida Gospod reče svom apostolu Tomi, ali i svima nama: „blaženi koji ne vidješe, a vjerovaše“, jer je istinska vjera duhovni vid i unutrašnje oko duše.

Zbog toga, blaženstvo duhovnog viđenja i proslavljanja Hristovog vaskrsenja pripada svima hrišćanima, od apostolskih vremena do danas i ubuduće.

Naša pashalna radost je iste prirode i izraza kao i apostolska, iako nažalost, manjeg obima i to samo zbog naše, manje ili veće, otuđenosti od Boga.

Iako smo u zabrinjavajućoj mjeri otuđeni ovaj praznik nam vraća istinsko osjećanje da smo djeca Božija, sinovi i kćeri Oca našeg nebeskoga, kroz Sina Njegovog raspetog i vaskrslog Isusa Hrista.

Svoju pobjedu nad smrću Spasitelj nije zadržao samo za sebe nego je sve vjerne svih vremena i pokoljenja udostojio da budu učesnici Njegove pobjede i sapričasnici slave Njegovog vaskrsenja.

Na temelju tog ključnog događaja spasenja roda ljudskog zasnovano je naše zajedništvo.

Zajednicu Crkve Božije kojoj pripadamo Sveti apostol Pavle je sagledao kao živi i nedjeljivi organizam kojem je Hristos glava, a mi hrišćani njegovi udovi i braća među sobom.

Zato je neprihvatljivo da se u Crkvi prave podjele i razdori po nacionalnoj, ideološkoj, stranačkoj ili po bilo kakvoj drugoj osnovi.

Hrišćanska ljubav prevazilazi podjele, miri zavađene, zacjeljuje bratske rane; velikodušna je, prašta i ne zlopamti, izgrađuje u istini i dobroti porodičnu i svaku drugu zajednicu, sjedinjava različito, a od prirodnih razlika među ljudima, polovima, uzrastima čini bogatstvo, harmoniju i ljepotu ljudskog života.

Neprocjenjivi dar Božiji je sabornost vjernih u Crkvi; prožeta je blagodaću Isusa Hrista, ljubavlju Boga Oca i zajedništvom Svetoga Duha.

To blagodatno iskustvo stiču svi koji učestvuju u svetim bogosluženjima, hrane se i osvećuju Svetim Tajnama Hristovim.

Oni se obnavljaju vječnim novinama Božijim.

Svjetlost Hristovog Vaskrsenja obasjala je sve ljudske golgote i put svima koji stradaju, trpe i žive za Ime Njegovo.

Zrake Trosunčane Svjetlosti pokazuju put svakom čovjeku objavljujući slavu neprolaznog Carstva Božijeg.

Hrišćanska pobjeda, obasjana svjetlošću koja je zasijala iz Groba Gospodnjeg je dokaz nanadmašive ljubavi čiji je smisao u oslobađanju, a ne u porobljavanju drugog.

Hrišćanin diše istinom vjere, u beznađu širi nadu, u tamu unosu svjetlost. Čovjek koji je obasjan slavom vaskrsenja Hristovog postaje neustrašivi svjedok nepobjedive ljubavi.

Uznoseći svoj um i usmjeravajući svoje biće ka istini Hristovog vaskrsenja i Božijoj ljubavi, ovaj svijet, naše življenje u njemu i odnose među ljudima možemo da učinimo boljima na šta smo svi prizvani bez razlike.

Blaženopočivši Mitropolit Amfilohije, jedan od najvećih svjedoka vaskrsenja u našem vremenu, podsticao je ljude da se takmiče u dobru čuvajući i izgrađujući međusobni mir. Svako drugačije nadmetanje ili sukobljavanje nije od Boga, a društveno je nekorisno i štetno.

Izgrađujmo našu otadžbinu Crnu Goru slušajući Svetog apostola Pavla: „Budite među sobom blagi, milostivi, praštajući jedan drugome, kao što je i Bog u Hristu oprostio vama“.

U ove svijetle praznične dane sa blagodarnošću Bogu i cijelom blagočestivom narodu sjećamo se prošlogodišnjih nezaboravnih litija za odbranu vjere, svetinja, pamćenja, časti i obraza u Crnoj Gori kao narodnog vaskrsenja i duhovnog obnovljenja.

Prevazilaženje ranijih podjela, izmirenje, svenarodna jednodušnost, međusobno razumijevanje su kroz muku, na litijama stečeno duhovno bogatstvo koje treba čuvati po svaku cijenu.

Vaskrsenje Hristovo oslobađa nas od svih strahova, pa i onog najvećeg, iskonskog, straha od smrti.

Nažalost, strah od smrti je u naše dane paralisao i usporio čitav svijet.

Ne klonimo duhom, položimo svoju nadu u Boga, čuvajmo jedni druge, poštujmo medicinu kao što je poštovao i Sveti Sava prvi Arhiepiskop srpski o čemu postoje opširna svjedočanstva u njegovim spisima.

Uznesimo svoje usrdne molitve vaskrslom Gospodu za sve oboljele, za heroje našeg vremena – ljekare i medicinski osoblje i za sve one koji njeguju i hrabre bolesnike.

Tajna vaskrsenja Hristovog se upečaćuje i projavljuje u životu vjernih.

Put vaskrsenja je put radosnog života, put u novi raj, koji je ispunjen božanstvenom slavom, put u novi život dostojan čovjeka.

Neka bi nas časni oci sveštenici, monasi i monahinje, draga braćo i sestre obasjala svjetlost Hristovog vaskrsenja, da sjedinjeni sa Hristom u vječnom Carstvu odbacimo sve što nas odgoni u tamu grehovnu i odvlači od Sunca Pravde.

Objedinimo se u vjeri, dobru i ljubavi da bismo mogli radosno uskliknuti: Hristos voskrese iz mrtvih, smrću smrt uništi i svima u grobovima život darova!

HRISTOS VASKRSE! VAISTINU VASKRSE!

Mitropolija crnogorsko-primorska