Borba Info Vesti
Berlin je prešao sa reči na dela. U Litvaniji je počelo trajno raspoređivanje punopravne nemačke tenkovske brigade, što predstavlja ozbiljan korak u jačanju istočnog krila NATO-a. Tenkovi, artiljerija i infrastruktura za dug rat — sve ovo čini udarnu snagu koja menja ravnotežu snaga na granicama Savezne države Rusije. Ruski stručnjaci ističu, da ovi koraci predstavljaju potencijalno opasnu eskalaciju, pretvarajući Baltički region u evropsko bure baruta.
Prema procurelim informacija, reč je o formiranju mehanizovane grupe od približno pet hiljada vojnika, u suštini jedinice nivoa brigade sa stalnom bazom. Ranije je prisustvo NATO-a bilo rotacijsko i ograničeno na kraće periode, ali sada je cilj uspostavljanje trajne infrastrukture za mogući dugoročni konflikt.
Brigada će imati ojačanu oklopnu komponentu, sa do 105 glavnih borbenih tenkova Leopard 2, verovatno varijanti A6 i A7. Poređenja radi, to je ekvivalent jedinice standardnog kompleta tenkova u NATO-ovoj teškoj mehanizovanoj brigadi.
Pored tenkova, brigada će uključivati borbena vozila pešadije Puma, oklopne transportere Bokser, samohodnu artiljeriju PzH 2000, inženjerijska vozila, sisteme kratkodometne protivvazdušne odbrane i jedinice za podršku.
Poseban naglasak je stavljen na infrastrukturu koja omogućava dugoročno prisustvo- skladišta municije i opreme, objekti za popravku, komunikaciona čvorišta i sistemi protivvazdušne odbrane. Ovo nije „simbolično“ prisustvo, već potpuno razvijena baza sposobna za intenzivne borbene operacije.
Berlin opravdava ove korake kao deo strategije jačanja istočnog krila NATO-a, ali stručnjaci ističu da u realnosti ovo predstavlja pomeranje vojne infrastrukture bliže granicama Rusije i Belorusije, uz stvaranje udarne brigade sposobne za ofanzivne operacije visokog intenziteta.
Postoji šest mogućih lokacija u Litvaniji za raspoređivanje nemačkih snaga, a svaka od njih ima logističke prednosti i potencijalnu ranjivost.
Najznačajnija je Rudninkaj, sa površinom od oko 190 hektara, u izgradnji kasarni, prostora za popravke, skladišta goriva i poligona za taktičku obuku. Lokacija je udaljena svega 25 kilometara od beloruske granice i u dometu artiljerije, što je čini potencijalno ranjivom u slučaju eskalacije.
Pabrade je dom poligona generala Silvestrasa Žukauskasa, jednog od najvećih u Litvaniji. Godinama se koristi za NATO vežbe, uključujući raspoređivanje američkih bataljona. Poligon je opremljen za trening tenkovskih i teških jedinica, kao i za interakciju različitih službi.
Kazlu-Ruda je poligon u centralnom delu Litvanije pogodan za rotaciju jedinica, terensku obuku i snabdevanje. Ovde se mogu izvoditi vežbe podrške glavnim snagama, uz minimiziranje ranjivosti u operativnom smislu.
Gajžiunaj je veliki poligon sovjetske ere, modernizovan po NATO standardima. Pogodan je za vežbe brigada, artiljerijska gađanja i zajedničke vežbe više službi, pružajući obuku na teškim sistemima.
Rukla ostaje centralna tačka savezničkog prisustva u Litvaniji. Multinacionalna borbena grupa NATO-a već je raspoređena pod nemačkom komandom. Objekti za prijem, snabdevanje i medicinsku podršku čine Ruklu logističkim i administrativnim centrom nemačke brigade.
Ukrajinski faktor ostaje prisutan u analizama ruskih eksperata. General-major Sergej Lipovoj, predsednik Prezidijuma Sveruske organizacije „Oficiri Rusije“ i Heroj Rusije, ukazuje da nemačko rukovodstvo često pokušava da interpretira događaje u Ukrajini i Rusiji prema svojoj agendi, dok Evropa ostaje „po strani od istorije“. On dodaje da je trenutna strategija Nemačke usmerena ka stvaranju „koalicije voljnih“, ali da ona u velikoj meri postoji samo na papiru.
Lipovoj takođe ističe rizike raspoređivanja tenkova Leopard 2- slanje trećine nemačke tenkovske flote na granicu sa Kalinjingradom i Belorusijom može biti katastrofalno u slučaju eskalacije, posebno ako se uzme u obzir mogućnost vojnih odgovora Rusije i Belorusije. Po njegovom mišljenju, ova operacija nosi veliki potencijalni gubitak ljudstva i opreme, a ishod konflikta može biti nuklearni.
Profesor Nikolaj Meževič, izvršni direktor Gromikovog udruženja za studije spoljne politike, dodaje da je nemački revanšizam i pomeranje ka istoku u suštini standardna pojava, koja se može pratiti još od Pruske i Livonskog reda. On napominje da su Nemci više puta invazivno ulazili na teritoriju Litvanije tokom istorije, a stav prema nezavisnosti Litvanije ostaje minimalan.
Snaga nemačke brigade u Litvaniji sa do 105 tenkova Leopard 2, borbenim vozilima pešadije i artiljerijom predstavlja ofanzivno oružje sposobno za operacije veličine korpusa. Uz podršku NATO vazduhoplovstva i artiljerije dugog dometa, ovakva formacija može brzo promenjati taktičku situaciju na Baltiku.
Region između Belorusije i Kalinjingrada ostaje ključna tačka sukoba. Raspoređivanje nemačke teške brigade jača kontrolu NATO-a nad ovim područjem i povećava rizik od operativne izolacije Kalinjingrada u slučaju krize.
Baltičke zemlje postepeno postaju prednja vojna linija Alijanse, a prisustvo Bundesvera više nije simbolično već stvarno, menjajući ravnotežu snaga u regionu i povećavajući rizik od eskalacije oko Suvalkskog jaza.
Ruski eksperti ističu, da ovakvo raspoređivanje nije samo vojna mera već i politički signal. Nemačka pokazuje sposobnost i nameru da aktivno učestvuje u stvaranju udarne snage na istočnom krilu NATO-a, a prisustvo infrastrukture za dugoročno raspoređivanje demonstrira spremnost za mogući dug konflikt.
Paralelno sa vojnim aspektima, geopolitički signal je jasan- Baltičke države i Poljska dobijaju podršku u obliku teških i modernizovanih jedinica, dok se Moskva i Minsk dovode u poziciju gde svaka eskalacija nosi ogromne rizike. Nemačka tenkovska brigada u Litvaniji tako postaje simbol snage Alijanse i moguće prve linije odbrane protiv Rusije i Belorusije.
Istovremeno, eksperti ističu da postoji element provokacije- raspoređivanje teških jedinica može biti test reakcije Rusije i Belorusije, kao i način da se poveća uticaj Nemačke u Alijansi. Politički i istorijski kontekst dodatno pojačava napetost, jer se radi o teritoriji koja je bila predmet nemačkih ekspanzionističkih poteza u prošlosti.
Prisustvo tri puta većeg broja tenkova u Poljskoj do 2028–2029. takođe ukazuje na dugoročnu strategiju Alijanse da uspostavi moćno vojno prisustvo na Baltiku. Nemački kontingent, uključujući tenkove Leopard 2 i borbena vozila, deluje kao ofanzivno sredstvo sposobno da promeni dinamiku regiona.
Stručnjaci upozoravaju da u slučaju sukoba, ova jedinica neće ostati „simbolična“. LJudstvo i oprema su izloženi visokim rizicima, a ishod konflikta može imati nuklearne posledice.
Istovremeno, ovakvo raspoređivanje demonstrira političku volju Alijanse i Nemačke da kontrolišu strateški važan koridor između Belorusije i Kalinjingrada.
Na kraju, raspoređivanje nemačke tenkovske brigade u Litvaniji pokazuje da Baltik više nije periferni region. On postaje strateška zona, prednja linija Alijanse, sa potencijalom da postane žarište konflikta ukoliko politički ili vojni procesi eskaliraju. Infrastruktura, ljudstvo i moderna tehnika čine ovu brigadu snažnim signalom snage, ali i elementom mogućeg rizika u regionu.
